Artikelen door Micha

Bommen zijn de beste vrienden van planologen

De verdwenen Bijenkorf van Dudok De foto is iconisch: nadat Rotterdam op 14 mei 1940 was gebombardeerd, zag het stadshart eruit als één grote kale vlakte met hier en daar een gebouw. Minder bekend is dat veel meer gebouwen het bombardement overleefd hadden dan we op die beroemde foto te zien krijgen. Eén van die […]

Nieuwe en oude glorie in de Lakenhal Leiden

Eenheid in verscheidenheid. De architecten achter het vernieuwde Museum De Lakenhal in Leiden hebben flink al wat prijzen gewonnen: Architect van het jaar, de Architectenweb-award voor het beste interieur én het beste publieke gebouw van 2019. Achter de transformatie zit het relatief jonge Happel Cornelisse Verhoeven Architecten. Dirty Science vraagt aan een van de partners, […]

Geschiedenis van het afhaalpunt van de MediaMarkt

Het vernieuwde Hoog Catharijne nadert zijn vervolmaking. Duistere jaren-‘70 gangen maken plaats voor open ruimtes met veel licht. De architectuur wordt geprezen, de NRW-jaarprijs 2019 is binnen. Wat betreft vooruitgangsdenken is er sinds de jaren ’70 weinig veranderd. Het vooruitgangsdenken van de jaren ’60 en ’70 bood weinig plaats voor sentiment. Sentiment werd als reactionair […]

Brugwachtershuisjes als hotelkamers

Alles in samenhang Sommige ideeën zijn briljant in hun eenvoud. Dat je denkt: waarom is dat niet eerder bedacht? Zoals hotel SWEETS in Amsterdam. Bij het woord ‘hotel’ denk je snel aan monotone betonnen blokken met glazen puien en niet aan schattige omgebouwde brugwachtershuisjes. Toch is dit wat hotel SWEETS is. Medebedenker Tjeerd Haccou van […]

The Green Spine

De groene ruggengraat van Melbourne Het is steeds moeilijker om het ene van het andere nieuw ontwikkelde stadcentrum van elkaar de onderscheiden. Onder invloed van de Internationale stijl is er een vormenidioom ontstaan dat nauwelijks onderscheidend is: glas, staal en beton bekleedt gevels, de ene anonieme hoogbouw weerspiegelt de andere. Waarin kun je je als […]

Grevelingenstad

Dit verhaal verscheen eerder in de Dirty Science Het was al begonnen in Rotterdam tijdens de oorlog. In de na-oorlogse wederopbouwperiode heeft de planmatige aanpak van de openbare ruimte niet alleen veel goeds gebracht, maar ook onherstelbare schade aangebracht aan cultureel erfgoed. Er stond bijna geen rem op de vernieuwingsdrift. Tot de wal in 1969 […]

XXXVIII – De winter ten einde

Uit mijn dagboek: 1 mei. De lente lijkt nu vast in het zadel te zitten. Het verbaast me hoe snel de natuur zich herstelt. Wat wel een probleem is in heel Nederland, is de drassige grond; er is zo veel vocht opgehoopt dat dat nog wel maanden zal duren eer het land op veel plekken […]

XXXVII – Afgestompte gewenning

Uit mijn dagboek: Ik had me nooit voor kunnen stellen dat ik zo vre-se-lijk klaar zou zijn met winterweer. Het is vandaag 3 april en ja: vanmiddag heeft het even gedooid in de tuin: + 0,7 graden om precies te zijn. Maar nu vriest het weer. De sneeuw van vorige week ligt er nog, de […]

XXXVI – Reprise

Op 27 maart kijk ik vol ongeloof naar de verwachting voor de komende week. Natuurlijk, het is al eerder voorgekomen, zo’n felle kou-uitbraak eind maart/ begin april, maar dit had toch niemand voorzien. Ja, Sjoerd had op Weerwoord op dat éne lijntje gewezen in de pluim dat doodleuk weer onder 0 kieperde. En dat de […]

XXXV – De voorlopige balans

De schade Vandaag, 23 maart liep de temperatuur op tot 18,3 graden. De tuin is nu sneeuwvrij – op de sneeuwbult na die weliswaar slinkt, maar dapper standhoudt in de schaduw. En zelfs na tien dagen onvervalst warm voorjaarsweer is het ijs op beschaduwde sloten nog steeds niet weg. En ook in de Oude Rijn […]